menustart
nieuws
agenda
contact
menu

Help ons, steun
TEAM #150

nieuwsDoneren
Roparun SoestRoparun SoestRoparun Soest

Uit het dagboek van Antonio - Dag 3 de ontknoping

Nieuws » Uit het dagboek van Antonio - Dag 3 de ontknoping

Gepubliceerd op 30-05-2012

Nadat ik in het kamp van Bergen op Zoom eerst een paar broodjes had gegeten; de route voor volgende traject nog eventjes had bekeken en de tijdschema’s heb berekend; kon ik eindelijk weer een keer douchen en fatsoenlijk op een toilet zitten! We hadden echt een geweldige plek gevonden bij de Boulevard waar het zwembad en de sporthal kans boden om te gaan zwemmen of te douchen!
 
Voor dat 1e hadden wij helaas geen tijd, maar een douche was al helemaal geweldig; wat een gemis is zoiets; sta je in het normale leven helemaal niet bij stil…  Wel moesten we redelijk opschieten, want team 1 had onze vleugeltjes over genomen en gingen als een speer door de rest van Bergen op Zoom, via Halstere en Steenbergen naar Dinteloord; na 35 km zouden wij hun aflossen op de wisselplaats in Dintelmond en wij moesten het kamp ook nog weer helemaal afbreken!
 
Gelukkig waren daar Lex&Fridtjoff altijd bij, die de chef Daniel en Yvonne volop ondersteunden, waardoor het een geoliede machine was; per toeval kwam er ook nog een vuil ophaaldienst voorbij en konden we alle overtollige ballast heerlijk weggooien! Onze topper Henk de buschauffeur ging namelijk vanuit Bergen Op Zoom rechtstreeks naar de Unilever fabriek in Rotterdam om daar te blijven tot na de huldiging op de Coolsingel!
 
Uiteindelijk waren we precies op tijd bij het Wisselpunt; Marco moest er nog wel een kilometer of 8 voor omrijden, want hier mochten zelfs de kleine busjes niet op het looptraject komen! Dat is ook de reden dat de laatste 81 km alle fietsen ingezet worden en alle lopers van het team met hun navigators onderweg zijn! Voor mij dus ook de kans om nog ff mijn rust te pakken; eigenlijk wilde ik aan mijn dagboek werken, maar tijdens het smsen viel ik al telkens in slaap, dus uiteindelijk maar gekozen om op de achterbank van het busje te gaan slapen….
 
Die 81 km hadden wij vooraf dus opgesplitst; 26 km voor team 1; 21 km voor team 2 en de laatste 34 km voor team 1! Team 2 mocht dus vanaf Dintelmond naar Klaaswaal en vanuit Klaaswaal naar het Wilhelminaplein was voor weer voor team 1! Wel wilden we met het gehele team verzamelen bij de Daniel Den Hoed Kliniek, want daar doen we het tenslotte allemaal voor en vanaf dat moment zou het gehele team de laatste 5,5 km afleggen door de straten van Rotterdam!
 
Over vleugels gesproken; team 1 werd in zijn laatste etappe naar Rotterdam zelfs opgezweept naar een gemiddelde snelheid van 14 km per uur; wat ze daar hebben meegemaakt was onbeschrijfelijk en super om mee te maken; Wout vertelde dat het 1 grote roes was en hij niks meer van zijn vermoeidheid e.d. voelde!
 
Bij het samenvoegen van de teams op de Dordtsestraatweg kwamen er ook weer veel emoties bij iedereen los en was het bijzonder om te zien wat het iedereen deed! Het team vloog met z’n alle verder door de straten van Rotterdam; Rob en ik gingen met de chauffeurs Tialda en Marco snel weer met de kleine busjes richting de Erasmusbrug om daar samen te komen voor de finish!
 
In Rotterdam was het ook allemaal super goed geregeld; dan pas zie je hoe groots de Roparun is; de organisatie is van minimaal hetzelfde niveau als de Marathon van Rotterdam; de halve stad is er voor afgezet en nadat we het gehele team verzamelt hadden bij de Erasmusbrug liepen wij er als compleet team overheen en wat voel je jezelf dan machtig en is Rotterdam ook echt een fantastische stad en troffen we het natuurlijk geweldig met dit weer en was het gevoel van dat we het geflikt hadden ook echt heerlijk!!!
 
Tijdens deze wandeling over de Erasmusbrug bedankte het hele team elkaar; werd er volop geknuffeld, gehuild en gelachen; was iedereen dankbaar dat we dit met elkaar meegemaakt hebben en kwam de gehele run bij iedereen als een flits voorbij; we hadden het geflikt! We waren er! Het was dubbel en dwars de moeite waard! Wat is dit een belevenis! Onvoorstelbaar wat zwaar, maar oh zo mooi….
 
Helaas moest onze fotografe Tamar onderaan de Erasmusbrug afscheid nemen; helaas moest zij werken en kon zij niet met ons de Coolsingel op; wat was dat jammer en echt zonde, want ook zij was een onmisbaar schakeltje in deze hele organisatie; dikke tranen vloeide en met pijn in  ons hart namen we afscheid en moesten we verder!
 
Vervolgens kwamen we de Coolsingel op en wat was dat gaaf…. Niet te filmen wat een mensen en onvoorstelbaar hoe fantastisch het daar geregeld was! Eén grote happening en stonden langs de hekken tussen de drommen mensen onze families en vrienden te wachten om ons binnen te halen! Een touringcar vol was er vanuit Soest vertrokken en wat waren ook zij blij om ons allemaal te zien; wat hadden ook zij met ons meegeleefd de afgelopen dagen en wat hebben ook zij afgezien! Ook hier biggelden weer vele tranen en ook hier was de blijdschap en dankbaarheid enorm! Schitterend om te zien wat zoiets toch met iedereen doet en heerlijk om mee te mogen maken!
 
Na de familie ontmoeting kwamen we dichterbij de finish en werden we door de speaker omgeroepen; team 306 was aan de beurt en of het zo moest wezen begon de percussieband vanaf dat moment echt vol gas te spelen en zijn wij al dansend en juichend de finish over gegaan! Schitterend om dit mee te maken en wat hing daar een sfeertje; Nellie Cooman die alle teams persoonlijk inhaalt; volop bandjes, eten, drinken en natuurlijk kregen wij allemaal onze medaille uitgereikt!
 
Daarmee was het zeker niet afgelopen; waar we de energie vandaan hebben gekregen weet ik niet, maar de pils smaakte heerlijk en het feest werd per uur alleen maar groter! Hoogtepunt werd de huldiging van de laatste teams met daarna alle vrijwilligers; ons hele team ging midden op de straat staan met vele andere teams die volgden; er werd een erehaag gemaakt en iedereen ging helemaal uit z’n dak! Wat een feestje, wat een gekkenhuis, wat een ontlading en wat een sfeer!!! Dit was op en top genieten!!!!
 



Roparun Soest wordt ondersteund door